dinsdag 30 augustus 2011
zondag 28 augustus 2011
Eerste wereld problemen
Het blijft grappig dat ik niet mag zeggen
dat ik ook echt weer even wat minder moet eten
als anderen dat ook zeggen
alsof maat 36/38 hebben betekent
dat ik mezelf wel een lekker ding móet vinden
Ik heb deze vakantie veel nagedacht over schoonheid, en over gewicht. Dingen waar ik al langer veel over na heb gedacht. Soms leek het alsof ik bijna bij de conclusie was, die ene die ervoor zorgt dat het allemaal niet meer uitmaakt, dat je blij bent met je zelf ook al ben je nog hetzelfde. Maar vaak leek ik juist weer wat verder weg.
Lachspiegels zijn inderdaad niet grappig.
De wind trilt de blaadjes bijna van de boom
ik droom over loslaten en meevliegen
met mijn ogen dicht
o o o wat leest dat toch allemaal depressief. Ist nie heur.
zaterdag 27 augustus 2011
vrijdag 26 augustus 2011
Hoofd hart hard hooft
En dan denk je, shit
zo had ik het in mijn hoofd niet uitgestippeld.
De hechtingen op mijn rug jeuken
maar je schijnt altijd ergens jeuk te hebben
dus ik moet gewoon ergens anders meer jeuk hebben
net als bij pijn denk ik, toen ik de prik kreeg beet ik zo hard mogelijk op mijn lip
je kunt pijn beter zelf in de hand hebben, is nog steeds mijn mening
dus ik moet gewoon ergens anders meer jeuk hebben
En nu Million Dollar Baby afkijken.
Frits en Ans van de ANWB en Enschedese buren.
"Ja" zei Frits tegen zijn vrouw Ans "Jaguars zijn mooie dieren, maar mooiere auto's."
Ik weet nog dat ik net in Enschede woonde. Er had die ochtend een brief in mijn postvakje gelegen. Een gele uit de kluiten gewassen post-it van een transport bedrijf. Mijn bestelling was bij de buren afgeleverd. Fijn, dacht ik. Bij de buren. Mensenschuw als ik mezelf waan.
Ik had internet via Ziggo besteld, of via KPN, beide, maar om welke het in dit geval ging kan ik me niet meer herinneren. Dit was vast mijn modem. Ik had op dat moment alles voor internet over, dus ging ik naar de buren.
"Hoi" stamelde ik zenuwachtig, en verschoof mijn gewicht op mijn linkervoet, "ik geloof dat er hier voor mij iets bezorgd is? Ik ben het nieuwe buurmeisje. Nouja, ik woon boven de praktijk."
"Ah, hoi, ja klopt," Zei mijn buurjongen waarvan ik in ieder geval gelijk al kon vaststellen dat het niet mijn type was "het staat in de gang ik pak het even." Er blafte een hond op de achtergrond, en ik probeerde zo onopvallend mogelijk naar binnen te kijken.
"Ah, hoi, ja klopt," Zei mijn buurjongen waarvan ik in ieder geval gelijk al kon vaststellen dat het niet mijn type was "het staat in de gang ik pak het even." Er blafte een hond op de achtergrond, en ik probeerde zo onopvallend mogelijk naar binnen te kijken.
"Kijk, eens." Zei de jongen terwijl hij mij een blauw (of groen met wit, als het wel KPN was, ik kan het me niet meer herinneren) pakketje aan gaf. Ik bedankte hem, pakte het aan en voelde me verplicht om nog iets anders te zeggen, iets om mezelf een goede indruk te laten maken.
"Ja ik ben conservatorium studente, dus als je er last van hebt moet je het maar zeggen, dan bel je maar aan. Ofzo. En ik zal wel niet veel feestjes houden hoor, zeker niet nu al, ik heb nog geen vrienden." Ik zei het als grapje maar mijn glimlach kwam niet echt uit de verf. Waardoor het waarschijnlijk extreem zielig overkwam.
"Ha ha," lachte de jongen verplicht "komt wel goed, valt vast mee, anders bel ik wel aan."
"Oke. Ha ha," lachte ik mijn eigen verplichte lach "mooi zo. Nou, bedankt hè. Doehoei."
"Doei" glimlachte de jongen.
"Mam, er woont nu toch een raar meisje naast ons.." hoorde ik de jongen in mijn achterhoofd zeggen terwijl ik weg liep.
dinsdag 23 augustus 2011
AAAAAHHHHHH
"Tabatha schreeuwde het uit omdat ze haar nagel brak." Legde Patricia uit aan Antje, die het ook heel begrijpelijk vond.
Witte strepen op mijn arm
Ik stond boven pijn en
schreeuwde dat in stilte uit
Abonneren op:
Posts (Atom)
